พิกเซล: ไอคอน

ก่อนอื่นเราตัดออกด้านละสี่พิกเซลจากไอคอน ภาพเหมือนแชมเปี้ยนมีขอบมืดที่ตัวภาพไม่เคยใช้เลย — วัดทั่วทั้งรายชื่อแล้ว วงนอกนั้นมืดกว่าใจกลางสี่เท่า และมุมของมันมืดกว่าสิบสามเท่า — การปล่อยไว้จึงเท่ากับเปลืองบล็อกทั้งวงไปกับการวาดกรอบสีดำ พอตัดออกแล้วก็เหลือ 120 พิกเซลตรงกลาง และบล็อกก็ตกลงบนสิ่งที่ควรค่าแก่การมอง

สี่เหลี่ยม 120 พิกเซลนั้นถูกขยายเป็น 768 แล้วแสดงในบล็อกห้าขนาด: 192, 96, 48, 32 และ 24 พิกเซล — นั่นคือกว้าง 4, 8, 16, 24 และ 32 บล็อก การขยายใช้วิธี nearest-neighbour จึงไม่มีการแต่งเติมอะไรขึ้นมา เพียงแค่ให้บล็อกมีอะไรให้แบ่ง และทุกขนาดหารพื้นที่ผืนภาพลงตัวพอดี ไม่มีบล็อกไหนโดนตัดที่ขอบ ระดับที่ง่ายที่สุดออกมาต่ำกว่าสี่พิกเซลต้นฉบับต่อบล็อกเล็กน้อย ซึ่งราว ๆ นั้นคือขีดที่ต้นฉบับแบบนี้ไปได้อย่างซื่อสัตย์

โดยค่าเริ่มต้น การเปิดอัตโนมัติ จะแสดงทุกระดับให้ทันทีที่คุณได้มา และถ้าคุณเปิดหน้านี้ใหม่ก็จะกลับมาที่ระดับที่คุณดูค้างไว้ ปิดมันแล้วการปลดล็อกจะแยกออกจากการดู: ปุ่มใต้ภาพยังพาคุณไปยังระดับที่คุณได้มาแล้ว แต่จะไม่มีอะไรเปลี่ยนบนหน้าจอจนกว่าคุณจะสั่ง

ข้าม มีราคาเท่ากับทายผิดหนึ่งครั้งพอดี และปลดล็อกเท่ากับที่การทายผิดหนึ่งครั้งจะปลดล็อกพอดี มันมีไว้ให้คุณซื้อภาพที่ชัดขึ้นโดยไม่ต้องเปลืองชื่อแชมเปี้ยนที่คุณอาจต้องใช้ทีหลัง ส่วน ยอมแพ้ จะแสดงคำตอบแบบความละเอียดเต็ม แต่ไม่นับเข้าสตรีคของคุณ

แถบเบลอและสวิตช์ขาวดำทำงานสวนทางกับทุกอย่างบนหน้านี้: มันทำให้ภาพอ่านยากขึ้น เป็นการถ่วงตัวเองสำหรับคนที่รู้สึกว่าระดับที่ปลดล็อกแล้วใจดีเกินไป การตอบถูกในวันนั้นจะรีเซ็ตค่าเบลอกลับเป็นศูนย์ให้เอง และทั้งสี่โหมด พิกเซล จำการตั้งค่าของตัวเองแยกกัน

เคล็ดลับ

ที่นี่ทรงผมและของที่สวมบนหัวทำงานหนักที่สุด ภาพเหมือนถูกจัดกรอบไว้ที่ศีรษะ เงาที่ขอบบน — เขา ฮู้ด หมวกเกราะ ผมม้ายาว — จึงมักเป็นสิ่งแรกที่รอดจากการแบ่งบล็อก

โทนสีตัดตัวเลือกได้เร็วกว่ารูปทรง ไอคอนเหล่านี้เป็นภาพพื้นฐาน ใบหน้าสีเขียว น้ำเงิน หรือม่วงจึงหมายถึงรายชื่อสั้นจริง ๆ และแชมเปี้ยนที่ใส่เกราะจะอ่านออกมาเป็นบล็อกสีเทาซ้ำ ๆ ในขณะที่คนที่ใส่ผ้าไม่เป็นแบบนั้น

เปิดคำใบ้เมื่อคุณติดจริง ๆ คำใบ้แรกมาเมื่อทายผิดสามครั้ง และคำใบ้ช่วงต้นถูกทำให้อ่อนโดยตั้งใจ — เพศและประเภททรัพยากร — การเปิดดูตั้งแต่เนิ่น ๆ จึงแทบไม่เสียอรรถรสของปริศนา