پیکسل: پوستهٔ پیش‌فرض

از هر نظر جز یکی با حالت اسپلش یکسان است: تصویر همیشه پوستهٔ صفر است. پنج اندازهٔ بلوک — ۶۴، ۴۰، ۲۵، ۱۵ و ۸ پیکسل — و هر دو حدس اشتباه یک سطح تازه.

همین یک تفاوت شیوهٔ بازی را عوض می‌کند. در حالت اسپلش یک پوستهٔ Star Guardian یا PROJECT می‌تواند قهرمان را در رنگ‌هایی بپوشاند که هرگز نمی‌پوشد، پس یک خوانش مطمئن از پالت می‌تواند کاملاً غلط باشد. اینجا هرگز چنین نیست.

به‌طور پیش‌فرض، آشکارسازی خودکار هر سطح را همین که به دستش می‌آوری نشان می‌دهد، و باز کردن دوبارهٔ صفحه تو را به همان سطحی برمی‌گرداند که می‌دیدی. خاموشش کن تا باز شدن از دیدن جدا شود: دکمه‌های زیر تصویر همچنان تو را میان هر چه به دست آورده‌ای جابه‌جا می‌کنند، اما تا نخواهی چیزی روی صفحه عوض نمی‌شود.

رد کردن دقیقاً یک حدس اشتباه هزینه دارد و دقیقاً همان چیزی را باز می‌کند که یک حدس اشتباه باز می‌کرد. هست تا بتوانی بدون خرج کردن نام قهرمانی که شاید بعداً بخواهی، بهای تصویری واضح‌تر را بپردازی. تسلیم پاسخ را با وضوح کامل آشکار می‌کند، اما در زنجیره‌ات حساب نمی‌شود.

لغزندهٔ محو و کلید سیاه‌وسفید در جهت عکس هر چیز دیگری در صفحه کار می‌کنند: خواندن تصویر را سخت‌تر می‌کنند. این‌ها محدودیتی است که خودت بر خودت تحمیل می‌کنی، برای بازیکنانی که سطوح باز‌شده را زیادی سخاوتمند می‌بینند. حل کردن روز، محو را خودکار صفر می‌کند. هر یک از چهار حالت پیکسل تنظیمات خودش را جدا به یاد می‌سپارد.

نکته‌ها

به رنگ‌ها اعتماد کن. اسپلش آرت پایه درون پالت رسمی قهرمان می‌ماند، پس آبی و طلایی، قرمز و سیاه، یا سفید فرلیورد هرکدام فهرست را حسابی کوچک می‌کنند — دامی که در حالت اسپلش هست، اینجا اصلاً وجود ندارد.

اسپلش‌های پایه قدیمی‌ترند و در ترکیب‌بندی متنوع‌تر از تصاویر پوسته‌ها. پیکری وسط‌چین، تمام‌قد و ژست‌گرفته معمولاً یعنی قهرمانی قدیمی؛ برشی تنگ، پویا و خارج از مرکز معمولاً یعنی قهرمانی تازه.

وقتی واقعاً گیر کردی راهنماها را روشن کن. اولی پس از سه حدس اشتباه می‌رسد و اولی‌ها عمداً ضعیف‌اند — جنسیت و نوع منبع — پس گرفتن زودهنگامشان بخش کمی از معما را از تو می‌گیرد.